چون صبح به خنده یک نفس خرسندم
چون ابر به گریه نیست کس مانندم
با خنده و گریهٔ کسم کاری نیست
بر خود گریم چو شمع و برخود خندم


گوهر قبلی: شمارهٔ ۴۸
گوهر بعدی: شمارهٔ ۵۰