از بس که ز غم سوختم ای شمع طراز
چون شمع ز تو سوخته میمانم باز

کوتاه کنم سخن که مینتوان گفت
غمهای دلم مگر به شبهای دراز


گوهر قبلی: شمارهٔ ۲۱
گوهر بعدی: شمارهٔ ۲۳