جان بر گرهِ زلفِ تو آموخته گیر
بی روی تو چشم از دو جهان دوخته گیر

دل را که چو پروانه به پای افتادست
چون شمع اگر بسر برم سوخته گیر


گوهر قبلی: شمارهٔ ۲۰
گوهر بعدی: شمارهٔ ۲۲