جانا! غم تو فکند در کوی مرا
چون گوی روان کرد به هر سوی مرا

گر آه برآرم ازدل پرخونم
خونی بچکد از بن هر موی مرا


گوهر قبلی: شمارهٔ ۲۷
گوهر بعدی: شمارهٔ ۲۹