گر دل گویم ز غایت مشتاقی
از دست بشد باده بیار ای ساقی

ور جان گویم در ره تو فانی شد
جان فانی شد کنون تو دانی باقی


گوهر قبلی: شمارهٔ ۲۲
گوهر بعدی: شمارهٔ ۲۴