تا دل به غمت فرو شد و برنامد
زان روز ز دل نشان دیگر نامد

در پای تو افشاند همی هرچه که داشت
دردا که به جز دریغ با سر نامد


گوهر قبلی: شمارهٔ ۲۰
گوهر بعدی: شمارهٔ ۲۲