چون حسن و جمال جاودان داری تو
شور دل و شیرینی جان داری تو

چون این داری و جای آن داری تو
بس سرگردان که در جهان داری تو


گوهر قبلی: شمارهٔ ۱۷
گوهر بعدی: شمارهٔ ۱۹