جانا ز رهت نصیب من گردی نیست
آری چکنم مخنّثی مردی نیست

گر مردم و گر نیم مرا در ره تو
سرتاسر روزگار جز دردی نیست


گوهر قبلی: شمارهٔ ۹
گوهر بعدی: شمارهٔ ۱۱