دوش آمد و گفت: مرغِ دل عاجز نیست
در پرده بدارش که جز او را عزّ نیست

چون هر دو جهان به زیر پر دارد دل
بیرون شدنش ز آشیان هرگز نیست


گوهر قبلی: شمارهٔ ۱۰
گوهر بعدی: شمارهٔ ۱۲