ای قاعدهٔ عشق تو جان افزایی
خاصیت حسن تو جهان آرایی
سلطان زمان شوم من سودایی
گر صبر دهی مرا درین تنهایی


گوهر قبلی: شمارهٔ ۲۳
گوهر بعدی: شمارهٔ ۲۵