هر شب که نیاوری شبیخون غمت
بنشینم و خوش همی خورم خون غمت

تو شادبزی که در هوای غم تو
کاری دگرم نماند بیرون غمت


گوهر قبلی: شمارهٔ ۱۲
گوهر بعدی: شمارهٔ ۱۴