ای خوش دلی هر دو جهانم غم تو
بیزحمت تن مونس جانم غم تو

آن چیز که آشکار مینتوان گفت
تعلیم کنی راز نهانم غم تو


گوهر قبلی: شمارهٔ ۴
گوهر بعدی: شمارهٔ ۶