چون باد همی نیاید از سوی تو بر
کی چشم افتد به پرتو روی تو بر

چون مینرسد دست به یک موی تو بر
آن به که دهم جان به سر کوی تو بر


گوهر قبلی: شمارهٔ ۴۷
گوهر بعدی: شمارهٔ ۴۹