آن دل که سراسیمهٔ عالم بودی
یک ذرّه ندید از همه عالم سودی
هر سودایی که بود بسیار بپخت
حاصل نامد زان همه سودا دودی


گوهر قبلی: شمارهٔ ۱۳
گوهر بعدی: شمارهٔ ۱۵