دو چشم ز اشک خیره میباید کرد
از بس که غمم ذخیره میباید کرد
تا چند به آب پاک روشن داریم
روئی که به خاک تیره میباید کرد


گوهر قبلی: شمارهٔ ۱۵
گوهر بعدی: شمارهٔ ۱۷