نه جان رهِ جان فزای خود یابد باز
نه دل درِ دلگشای خود یابد باز
مرغِ دل شوریدهٔ من آرامی
وقتی گیرد که جای خود یابد باز


گوهر قبلی: شمارهٔ ۱۹
گوهر بعدی: شمارهٔ ۲۱