رازی که دل من است سرگشتهٔ آن
وز خون دو دیده گشتم آغشتهٔ آن

تا کی به سر سوزن فکرت کاوم
سِرّی که کسی نیافت سَرْ رشتهٔ آن


گوهر قبلی: شمارهٔ ۲۰
گوهر بعدی: شمارهٔ ۲۲