دل خون شد و سررشتهٔ این راز نیافت
جز غصه ز انجام وز آغاز نیافت

مرغ دل من ز آشیان دور افتاد
ای بس که طپید و آشیان باز نیافت


گوهر قبلی: شمارهٔ ۱۷
گوهر بعدی: شمارهٔ ۱۹