ای آن که به قدر برتر از افلاکی
میپنداری کانچه تویی از خاکی
در خویش غلط مکن بیندیش و بدانک
ذاتی عجبی و جوهری بس پاکی


گوهر قبلی: شمارهٔ ۱۲
گوهر بعدی: شمارهٔ ۱۴