پیوسته دلم شیفتهٔ آن راز است
زان راز شگرف جان من با ناز است

گر محو شود جهان نیاید بسته
آن در که مرا به سوی جانان باز است


گوهر قبلی: شمارهٔ ۸۷
گوهر بعدی: شمارهٔ ۸۹