در واقعهای سخت عجب افتادم
گه می مردم صریح و گه میزادم
دانی ز چه خاست این همه فریادم
کامد یادم آنچه نیاید یادم


گوهر قبلی: شمارهٔ ۷۱
گوهر بعدی: شمارهٔ ۷۳