چندان که ز عالم پس و پیشش دیدم
آن خویش ندیدمش که خویشش دیدم
در عمر دراز آن چه بدیدم یک بار
گویی که هزار بار بیشش دیدم


گوهر قبلی: شمارهٔ ۴۳
گوهر بعدی: شمارهٔ ۴۵