۲۹۷ بار خوانده شده

رباعی شمارهٔ ۲۳۷

ای بیماری سرو ترا کرده کناغ
پس دست اجل نهاده بر جان تو داغ

خورشید و چراغ من بدی و پس از این
ناییم بهم پیش چو خورشید و چراغ
اگر سوالی داری، اینجا بپرس.
این گوهر را بشنوید

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:رباعی شمارهٔ ۲۳۶
گوهر بعدی:رباعی شمارهٔ ۲۳۸
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.