درباره عبدالقادر گیلانی

عبدالقادر گیلانی (جیلانی) (تولد ۴۷۰ الی ۴۹۱ - وفات ۵۶۰ الی ۵۶۲ ه.ق) از مشایخ صوفیه و مؤسس سلسله تصوف قادریه است. وی در شعر تخلص «محیی» را اختیار کرده بوده و دیوان شعرش به «دیوان غوث اعظم» معروف است. غزلیات عبدالقادر گیلانی به همت آقای سید جابر موسوی در گنجور در دسترس قرار گرفته است.

عبدالقادر گیلانی
غزلیات
شمارهٔ ۱ - روزگار دلشمارهٔ ۲ - پیرکنعانشمارهٔ ۳ - بلبل شوریدهشمارهٔ ۴ - همت مردانهشمارهٔ ۵ - وعده دیدارشمارهٔ ۶ - آه مردمشمارهٔ ۷ - هرچه خواهی بطلبشمارهٔ ۸ - غم مخوریشمارهٔ ۹ - می صافیشمارهٔ ۱۰ - همره بادصباشمارهٔ ۱۱ - پای دلشمارهٔ ۱۲ - شب وصل حبیبشمارهٔ ۱۳ - زلال رحمت حقشمارهٔ ۱۴ - الله گوشمارهٔ ۱۵ - درد بی حدّشمارهٔ ۱۶ - آه از آن ساعتشمارهٔ ۱۷ - آرزو دارمشمارهٔ ۱۸ - بلای ناگهانشمارهٔ ۱۹ - شیوه شیرینشمارهٔ ۲۰ - چون برقع بر اندازدشمارهٔ ۲۱ - حضور دردشمارهٔ ۲۲ - شرح جور یارشمارهٔ ۲۳ - طعنه بدخواهشمارهٔ ۲۴ - سرمست صبغت اللهشمارهٔ ۲۵ - خاکستریشمارهٔ ۲۶ - فرهاد و بیستونشمارهٔ ۲۷ - دارم امیدشمارهٔ ۲۸ - عشق حقشمارهٔ ۲۹ - آرزوی یارشمارهٔ ۳۰ - تجلّی جمالشمارهٔ ۳۱ - جانب گلشنشمارهٔ ۳۲ - دل مجروحشمارهٔ ۳۳ - خیمه به محشرشمارهٔ ۳۴ - نورایمانشمارهٔ ۳۵ - سیّد انبیاءشمارهٔ ۳۶ - همه شبشمارهٔ ۳۷ - نومید مشوشمارهٔ ۳۸ - شام بشارتشمارهٔ ۳۹ - غافل از احوال مظلومانشمارهٔ ۴۰ - چونکه یوسف نیستشمارهٔ ۴۱ - باده جانشمارهٔ ۴۲ - ازدست عشقشمارهٔ ۴۳ - سرمه چشم فلکشمارهٔ ۴۴ - دل زنگار خوردهشمارهٔ ۴۵ - حسن یوسفشمارهٔ ۴۶ - خانه عشقشمارهٔ ۴۷ - پهلوی دلشمارهٔ ۴۸ - شرح عاشقیشمارهٔ ۴۹ - من محمّدیمشمارهٔ ۵۰ - ای خوش آن روزشمارهٔ ۵۱ - مرغ آتش خوارهشمارهٔ ۵۲ - درباغ رضوانشمارهٔ ۵۳ - مکن از خواب بیدارمشمارهٔ ۵۴ - حضرت بیچونشمارهٔ ۵۵ - بی ماه روی توشمارهٔ ۵۶ - همی خواهم کاو بینمشمارهٔ ۵۷ - قلعه روحانیانشمارهٔ ۵۸ - یارمستقیمشمارهٔ ۵۹ - نسیم رضوانشمارهٔ ۶۰ - اندر سایه طوبیشمارهٔ ۶۱ - نشان یار می جویمشمارهٔ ۶۲ - قلندرخانه عشقشمارهٔ ۶۳ - محی دل افگارشمارهٔ ۶۴ - ناله های منشمارهٔ ۶۵ - مجال صحبت در خلوتشمارهٔ ۶۶ - طلب آمرزششمارهٔ ۶۷ - جمال یارشمارهٔ ۶۸ - گرتو طلبی داریشمارهٔ ۶۹ - یار کو؟شمارهٔ ۷۰ - من که ام!شمارهٔ ۷۱ - دل پرغمشمارهٔ ۷۲ - دل زارشمارهٔ ۷۳ - برون آ شهسواراشمارهٔ ۷۴ - بی وفا