درباره ظهیر فاریابی

ظهیرالدین ابوالفضل طاهر بن محمد فاریابی (۵۵۰ - ۵۹۸ ه.ق) از قصیده‌سرایان بزرگ قرن ششم در فاریاب (در نزدیکی بلخ) زاده شد. مدتی را در نیشابور به سر برد و پس از وفات در مقبرة‌الشعرای تبریز به خاک سپرده شد.
وی از شاعران استاد و سخن‌سرایان بلیغ پایان قرن ششم و یکی از بزرگان قصیده و غزل است که در تحول غزل نقش مهمی را ایفا کرده است. سخن ظهیر روان و پر از معانی دقیق و در عین حال فصیح و دارای معانی و الفاظ صریح می باشد.
خواننده دیوان او جز در چند مورد معدود کمتر به موارد پیچیده و مبهم بر می خورد. او در عین این که به ردیفهای مشکل روی آورده، سخنی روان دارد و ردیفها مغلوب قدرت بیانش هستند. توانایی ظهیر در مدح بسیار است و در این مورد آفریننده معانی گوناگون و قادر بر مبالغه‌های شگفت‌انگیز و ایراد مضامین بدیع است.
او را در تحول غزل واسطه انوری و سعدی میدانند. زبان صاف و روان و هموارش در غزل که زبانی واسطه بین سبک خراسانی و عراقی است راه را برای ظهور سعدی هموار ساخت. در واقع ظهیر فاریابی با قصاید و غزلیات شیوا و روان خود یکی از مؤثرترین شاعران حد واسط سبک خراسانی و سبک عراقی در تحول سبک به شمار می‌آید.
اشعار این شاعر بزرگ ایرانی به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دسترس قرار گرفته است.

ظهیر فاریابی
قصاید قطعات
شمارهٔ ۱شمارهٔ ۲شمارهٔ ۳شمارهٔ ۴شمارهٔ ۵شمارهٔ ۶شمارهٔ ۷شمارهٔ ۸شمارهٔ ۹شمارهٔ ۱۰شمارهٔ ۱۱شمارهٔ ۱۲شمارهٔ ۱۳شمارهٔ ۱۴شمارهٔ ۱۵شمارهٔ ۱۶شمارهٔ ۱۷شمارهٔ ۱۸شمارهٔ ۱۹شمارهٔ ۲۰شمارهٔ ۲۱شمارهٔ ۲۲شمارهٔ ۲۳شمارهٔ ۲۴شمارهٔ ۲۵شمارهٔ ۲۶شمارهٔ ۲۷شمارهٔ ۲۸شمارهٔ ۲۹شمارهٔ ۳۰شمارهٔ ۳۱شمارهٔ ۳۲شمارهٔ ۳۳شمارهٔ ۳۴شمارهٔ ۳۵شمارهٔ ۳۶شمارهٔ ۳۷شمارهٔ ۳۸شمارهٔ ۳۹شمارهٔ ۴۰شمارهٔ ۴۱شمارهٔ ۴۲شمارهٔ ۴۳شمارهٔ ۴۴شمارهٔ ۴۵شمارهٔ ۴۶شمارهٔ ۴۷شمارهٔ ۴۸شمارهٔ ۴۹شمارهٔ ۵۰شمارهٔ ۵۱شمارهٔ ۵۲شمارهٔ ۵۳شمارهٔ ۵۴شمارهٔ ۵۵شمارهٔ ۵۶شمارهٔ ۵۷شمارهٔ ۵۸شمارهٔ ۵۹شمارهٔ ۶۰شمارهٔ ۶۱شمارهٔ ۶۲شمارهٔ ۶۳شمارهٔ ۶۴شمارهٔ ۶۵شمارهٔ ۶۶شمارهٔ ۶۷شمارهٔ ۶۸شمارهٔ ۶۹شمارهٔ ۷۰شمارهٔ ۷۱شمارهٔ ۷۲شمارهٔ ۷۳شمارهٔ ۷۴شمارهٔ ۷۵شمارهٔ ۷۶شمارهٔ ۷۷شمارهٔ ۷۸شمارهٔ ۷۹شمارهٔ ۸۰شمارهٔ ۸۱شمارهٔ ۸۲شمارهٔ ۸۳شمارهٔ ۸۴شمارهٔ ۸۵شمارهٔ ۸۶شمارهٔ ۸۷شمارهٔ ۸۸شمارهٔ ۸۹شمارهٔ ۹۰شمارهٔ ۹۱شمارهٔ ۹۲شمارهٔ ۹۳شمارهٔ ۹۴شمارهٔ ۹۵شمارهٔ ۹۶شمارهٔ ۹۷شمارهٔ ۹۸شمارهٔ ۹۹شمارهٔ ۱۰۰شمارهٔ ۱۰۱شمارهٔ ۱۰۲شمارهٔ ۱۰۳شمارهٔ ۱۰۴شمارهٔ ۱۰۵شمارهٔ ۱۰۶شمارهٔ ۱۰۷
ترکیبات ملمعات غزلیات مثنویات رباعیات
شمارهٔ ۱شمارهٔ ۲شمارهٔ ۳شمارهٔ ۴شمارهٔ ۵شمارهٔ ۶شمارهٔ ۷شمارهٔ ۸شمارهٔ ۹شمارهٔ ۱۰شمارهٔ ۱۱شمارهٔ ۱۲شمارهٔ ۱۳شمارهٔ ۱۴شمارهٔ ۱۵شمارهٔ ۱۶شمارهٔ ۱۷شمارهٔ ۱۸شمارهٔ ۱۹شمارهٔ ۲۰شمارهٔ ۲۱شمارهٔ ۲۲شمارهٔ ۲۳شمارهٔ ۲۴شمارهٔ ۲۵شمارهٔ ۲۶شمارهٔ ۲۷شمارهٔ ۲۸شمارهٔ ۲۹شمارهٔ ۳۰شمارهٔ ۳۱شمارهٔ ۳۲شمارهٔ ۳۳شمارهٔ ۳۴شمارهٔ ۳۵شمارهٔ ۳۶شمارهٔ ۳۷شمارهٔ ۳۸شمارهٔ ۳۹شمارهٔ ۴۰شمارهٔ ۴۱شمارهٔ ۴۲شمارهٔ ۴۳شمارهٔ ۴۴شمارهٔ ۴۵شمارهٔ ۴۶شمارهٔ ۴۷شمارهٔ ۴۸شمارهٔ ۴۹شمارهٔ ۵۰شمارهٔ ۵۱شمارهٔ ۵۲شمارهٔ ۵۳شمارهٔ ۵۴شمارهٔ ۵۵شمارهٔ ۵۶شمارهٔ ۵۷شمارهٔ ۵۸شمارهٔ ۵۹شمارهٔ ۶۰شمارهٔ ۶۱شمارهٔ ۶۲شمارهٔ ۶۳شمارهٔ ۶۴شمارهٔ ۶۵شمارهٔ ۶۶شمارهٔ ۶۷شمارهٔ ۶۸شمارهٔ ۶۹شمارهٔ ۷۰شمارهٔ ۷۱شمارهٔ ۷۲شمارهٔ ۷۳شمارهٔ ۷۴شمارهٔ ۷۵شمارهٔ ۷۶شمارهٔ ۷۷شمارهٔ ۷۸شمارهٔ ۷۹شمارهٔ ۸۰شمارهٔ ۸۱شمارهٔ ۸۲شمارهٔ ۸۳شمارهٔ ۸۴شمارهٔ ۸۵شمارهٔ ۸۶شمارهٔ ۸۷شمارهٔ ۸۸شمارهٔ ۸۹شمارهٔ ۹۰شمارهٔ ۹۱شمارهٔ ۹۲شمارهٔ ۹۳شمارهٔ ۹۴شمارهٔ ۹۵شمارهٔ ۹۶شمارهٔ ۹۷شمارهٔ ۹۸شمارهٔ ۹۹شمارهٔ ۱۰۰