نصرالله منشی
کلیله و دمنه
مقدمهٔ نصرالله منشی
بخش ۱ - وعلی الله توکلیبخش ۲ - در فضیلت پیامبر اسلامبخش ۳ - دین بی ملک ضایع است و ملک بی دین باطلبخش ۴ - محاسن عدلبخش ۵ - در ستایش امیرالمومنین ابی منصور سبکتکین عضداللهبخش ۶ - ادامهٔ ثنای پادشاهبخش ۷ - ذکر سلطان ماضی یمین الدوله محمودبخش ۸ - ادامهٔ یادکرد از سلطان ماضی محمودبخش ۹ - همی‌گوید نصرالله محمد عبدالحمید بوالمعالیبخش ۱۰ - و خیر جلیس فی الزمان کتاببخش ۱۱ - تحفه آوردن فقیه عالم علی ابراهیم اسماعیل کتاب کلیله و دمنه نصرالله منشی رابخش ۱۲ - محاسن کلیله و دمنهبخش ۱۳ - ولدت فی زمن الملک العادلبخش ۱۴ - ترجمهٔ کلیله و دمنه به تازیبخش ۱۵ - دربارهٔ بغدادبخش ۱۶ - ذکر منصور عباسیبخش ۱۷ - ذکر منصور عباسیبخش ۱۸ - ذکر منصور عباسیبخش ۱۹ - ذکر منصور عباسیبخش ۲۰ - ذکر منصور عباسیبخش ۲۱ - ذکر منصور عباسیبخش ۲۲ - ذکر منصور عباسیبخش ۲۳ - پایان ذکر منصور عباسی، مثال دادن نصر بن احمد سامانی رودکی را به نظم کلیله و دمنهبخش ۲۴ - این کتاب به فرمان دابشلیم رای هند جمع شدهبخش ۲۵ - حکمت همیشه عزیز بوده است، خاصه بنزدیک ملوک و اعیانبخش ۲۶ - دربارهٔ ترجمه‌های دیگربخش ۲۷ - رغبت مردمان از مطالعت کتب تازی قاصر گشتهبخش ۲۸ - دربارهٔ روش ترجمه و تألیف نصرالله منشیبخش ۲۹ - عرضه داشتن ترجمهٔ نیمه‌کارهٔ کلیله و دمنه به پادشاهبخش ۳۰ - در تمجید از سخن‌شناسی پادشاه
مفتتح کتاب بر ترتیب ابن المقفع ابتدای کلیله و دمنه، و هو من کلام بزرجمهر البختکان باب برزویه الطبیب باب الاسد و الثور باب الفحص عن امر دمنة باب الحمامة المطوقة و الجرذ والغراب والسلحفاة والظبی باب البوم و الغراب باب القرد و السلحفاة باب الزاهد وابن عرس باب السنور و الجرذ باب الملک والطائر فنزة باب الاسد و ابن آوی باب النابل و اللبوة باب الزاهد والضیف باب الملک و البراهمة باب الصائغ و السیاح باب ابن الملک و اصحابه خاتمهٔ مترجم