امیرخسرو دهلوی
گزیده اشعار
غزلیات
گزیدهٔ غزل ۱گزیدهٔ غزل ۲گزیدهٔ غزل ۳گزیدهٔ غزل ۴گزیدهٔ غزل ۵گزیدهٔ غزل ۶گزیدهٔ غزل ۷گزیدهٔ غزل ۸گزیدهٔ غزل ۹گزیدهٔ غزل ۱۰گزیدهٔ غزل ۱۱گزیدهٔ غزل ۱۲گزیدهٔ غزل ۱۳گزیدهٔ غزل ۱۴گزیدهٔ غزل ۱۵گزیدهٔ غزل ۱۶گزیدهٔ غزل ۱۷گزیدهٔ غزل ۱۸گزیدهٔ غزل ۱۹گزیدهٔ غزل ۲۰گزیدهٔ غزل ۲۱گزیدهٔ غزل ۲۲گزیدهٔ غزل ۲۳گزیدهٔ غزل ۲۴گزیدهٔ غزل ۲۵گزیدهٔ غزل ۲۶گزیدهٔ غزل ۲۷گزیدهٔ غزل ۲۸گزیدهٔ غزل ۲۹گزیدهٔ غزل ۳۰گزیدهٔ غزل ۳۱گزیدهٔ غزل ۳۲گزیدهٔ غزل ۳۳گزیدهٔ غزل ۳۴گزیدهٔ غزل ۳۵گزیدهٔ غزل ۳۶گزیدهٔ غزل ۳۷گزیدهٔ غزل ۳۸گزیدهٔ غزل ۳۹گزیدهٔ غزل ۴۰گزیدهٔ غزل ۴۱گزیدهٔ غزل ۴۲گزیدهٔ غزل ۴۳گزیدهٔ غزل ۴۴گزیدهٔ غزل ۴۵گزیدهٔ غزل ۴۶گزیدهٔ غزل ۴۷گزیدهٔ غزل ۴۸گزیدهٔ غزل ۴۹گزیدهٔ غزل ۵۰گزیدهٔ غزل ۵۱گزیدهٔ غزل ۵۲گزیدهٔ غزل ۵۳گزیدهٔ غزل ۵۴گزیدهٔ غزل ۵۵گزیدهٔ غزل ۵۶گزیدهٔ غزل ۵۷گزیدهٔ غزل ۵۸گزیدهٔ غزل ۵۹گزیدهٔ غزل ۶۰گزیدهٔ غزل ۶۱گزیدهٔ غزل ۶۲گزیدهٔ غزل ۶۳گزیدهٔ غزل ۶۴گزیدهٔ غزل ۶۵گزیدهٔ غزل ۶۶گزیدهٔ غزل ۶۷گزیدهٔ غزل ۶۸گزیدهٔ غزل ۶۹گزیدهٔ غزل ۷۰گزیدهٔ غزل ۷۱گزیدهٔ غزل ۷۲گزیدهٔ غزل ۷۳گزیدهٔ غزل ۷۴گزیدهٔ غزل ۷۵گزیدهٔ غزل ۷۶گزیدهٔ غزل ۷۷گزیدهٔ غزل ۷۸گزیدهٔ غزل ۷۹گزیدهٔ غزل ۸۰گزیدهٔ غزل ۸۱گزیدهٔ غزل ۸۲گزیدهٔ غزل ۸۳گزیدهٔ غزل ۸۴گزیدهٔ غزل ۸۵گزیدهٔ غزل ۸۶گزیدهٔ غزل ۸۷گزیدهٔ غزل ۸۸گزیدهٔ غزل ۸۹گزیدهٔ غزل ۹۰گزیدهٔ غزل ۹۱گزیدهٔ غزل ۹۲گزیدهٔ غزل ۹۳گزیدهٔ غزل ۹۴گزیدهٔ غزل ۹۵گزیدهٔ غزل ۹۶گزیدهٔ غزل ۹۷گزیدهٔ غزل ۹۸گزیدهٔ غزل ۹۹گزیدهٔ غزل ۱۰۰گزیدهٔ غزل ۱۰۱گزیدهٔ غزل ۱۰۲گزیدهٔ غزل ۱۰۳گزیدهٔ غزل ۱۰۴گزیدهٔ غزل ۱۰۵گزیدهٔ غزل ۱۰۶گزیدهٔ غزل ۱۰۷گزیدهٔ غزل ۱۰۸گزیدهٔ غزل ۱۰۹گزیدهٔ غزل ۱۱۰گزیدهٔ غزل ۱۱۱گزیدهٔ غزل ۱۱۲گزیدهٔ غزل ۱۱۳گزیدهٔ غزل ۱۱۴گزیدهٔ غزل ۱۱۵گزیدهٔ غزل ۱۱۶گزیدهٔ غزل ۱۱۷گزیدهٔ غزل ۱۱۸گزیدهٔ غزل ۱۱۹گزیدهٔ غزل ۱۲۰گزیدهٔ غزل ۱۲۱گزیدهٔ غزل ۱۲۲گزیدهٔ غزل ۱۲۳گزیدهٔ غزل ۱۲۴گزیدهٔ غزل ۱۲۵گزیدهٔ غزل ۱۲۶گزیدهٔ غزل ۱۲۷گزیدهٔ غزل ۱۲۸گزیدهٔ غزل ۱۲۹گزیدهٔ غزل ۱۳۰گزیدهٔ غزل ۱۳۱گزیدهٔ غزل ۱۳۲گزیدهٔ غزل ۱۳۳گزیدهٔ غزل ۱۳۴گزیدهٔ غزل ۱۳۵گزیدهٔ غزل ۱۳۶گزیدهٔ غزل ۱۳۷گزیدهٔ غزل ۱۳۸گزیدهٔ غزل ۱۳۹گزیدهٔ غزل ۱۴۰گزیدهٔ غزل ۱۴۱گزیدهٔ غزل ۱۴۲گزیدهٔ غزل ۱۴۳گزیدهٔ غزل ۱۴۴گزیدهٔ غزل ۱۴۵گزیدهٔ غزل ۱۴۶گزیدهٔ غزل ۱۴۷گزیدهٔ غزل ۱۴۸گزیدهٔ غزل ۱۴۹گزیدهٔ غزل ۱۵۰گزیدهٔ غزل ۱۵۱گزیدهٔ غزل ۱۵۲گزیدهٔ غزل ۱۵۳گزیدهٔ غزل ۱۵۴گزیدهٔ غزل ۱۵۵گزیدهٔ غزل ۱۵۶گزیدهٔ غزل ۱۵۷گزیدهٔ غزل ۱۵۸گزیدهٔ غزل ۱۵۹گزیدهٔ غزل ۱۶۰گزیدهٔ غزل ۱۶۱گزیدهٔ غزل ۱۶۲گزیدهٔ غزل ۱۶۳گزیدهٔ غزل ۱۶۴گزیدهٔ غزل ۱۶۵گزیدهٔ غزل ۱۶۶گزیدهٔ غزل ۱۶۷گزیدهٔ غزل ۱۶۸گزیدهٔ غزل ۱۶۹گزیدهٔ غزل ۱۷۰گزیدهٔ غزل ۱۷۱گزیدهٔ غزل ۱۷۲گزیدهٔ غزل ۱۷۳گزیدهٔ غزل ۱۷۴گزیدهٔ غزل ۱۷۵گزیدهٔ غزل ۱۷۶گزیدهٔ غزل ۱۷۷گزیدهٔ غزل ۱۷۸گزیدهٔ غزل ۱۷۹گزیدهٔ غزل ۱۸۰گزیدهٔ غزل ۱۸۱گزیدهٔ غزل ۱۸۲گزیدهٔ غزل ۱۸۳گزیدهٔ غزل ۱۸۴گزیدهٔ غزل ۱۸۵گزیدهٔ غزل ۱۸۶گزیدهٔ غزل ۱۸۷گزیدهٔ غزل ۱۸۸گزیدهٔ غزل ۱۸۹گزیدهٔ غزل ۱۹۰گزیدهٔ غزل ۱۹۱گزیدهٔ غزل ۱۹۲گزیدهٔ غزل ۱۹۳گزیدهٔ غزل ۱۹۴گزیدهٔ غزل ۱۹۵گزیدهٔ غزل ۱۹۶گزیدهٔ غزل ۱۹۷گزیدهٔ غزل ۱۹۸گزیدهٔ غزل ۱۹۹گزیدهٔ غزل ۲۰۰گزیدهٔ غزل ۲۰۱گزیدهٔ غزل ۲۰۲گزیدهٔ غزل ۲۰۳گزیدهٔ غزل ۲۰۴گزیدهٔ غزل ۲۰۵گزیدهٔ غزل ۲۰۶گزیدهٔ غزل ۲۰۷گزیدهٔ غزل ۲۰۸گزیدهٔ غزل ۲۰۹گزیدهٔ غزل ۲۱۰گزیدهٔ غزل ۲۱۱گزیدهٔ غزل ۲۱۲گزیدهٔ غزل ۲۱۳گزیدهٔ غزل ۲۱۴گزیدهٔ غزل ۲۱۵گزیدهٔ غزل ۲۱۶ - غزلی که درپایان تصنیف قران السعدین سروده استگزیدهٔ غزل ۲۱۷گزیدهٔ غزل ۲۱۸گزیدهٔ غزل ۲۱۹گزیدهٔ غزل ۲۲۰گزیدهٔ غزل ۲۲۱گزیدهٔ غزل ۲۲۲گزیدهٔ غزل ۲۲۳گزیدهٔ غزل ۲۲۴گزیدهٔ غزل ۲۲۵گزیدهٔ غزل ۲۲۶گزیدهٔ غزل ۲۲۷گزیدهٔ غزل ۲۲۸گزیدهٔ غزل ۲۲۹گزیدهٔ غزل ۲۳۰گزیدهٔ غزل ۲۳۱گزیدهٔ غزل ۲۳۲گزیدهٔ غزل ۲۳۳گزیدهٔ غزل ۲۳۴گزیدهٔ غزل ۲۳۵گزیدهٔ غزل ۲۳۶گزیدهٔ غزل ۲۳۷گزیدهٔ غزل ۲۳۸گزیدهٔ غزل ۲۳۹گزیدهٔ غزل ۲۴۰گزیدهٔ غزل ۲۴۱گزیدهٔ غزل ۲۴۲گزیدهٔ غزل ۲۴۳گزیدهٔ غزل ۲۴۴گزیدهٔ غزل ۲۴۵گزیدهٔ غزل ۲۴۶گزیدهٔ غزل ۲۴۷گزیدهٔ غزل ۲۴۸گزیدهٔ غزل ۲۴۹گزیدهٔ غزل ۲۵۰گزیدهٔ غزل ۲۵۱گزیدهٔ غزل ۲۵۲گزیدهٔ غزل ۲۵۳گزیدهٔ غزل ۲۵۴گزیدهٔ غزل ۲۵۵گزیدهٔ غزل ۲۵۶گزیدهٔ غزل ۲۵۷گزیدهٔ غزل ۲۵۸گزیدهٔ غزل ۲۵۹گزیدهٔ غزل ۲۶۰گزیدهٔ غزل ۲۶۱گزیدهٔ غزل ۲۶۲گزیدهٔ غزل ۲۶۳گزیدهٔ غزل ۲۶۴گزیدهٔ غزل ۲۶۵گزیدهٔ غزل ۲۶۶گزیدهٔ غزل ۲۶۷گزیدهٔ غزل ۲۶۸گزیدهٔ غزل ۲۶۹گزیدهٔ غزل ۲۷۰گزیدهٔ غزل ۲۷۱گزیدهٔ غزل ۲۷۲گزیدهٔ غزل ۲۷۳گزیدهٔ غزل ۲۷۴گزیدهٔ غزل ۲۷۵گزیدهٔ غزل ۲۷۶گزیدهٔ غزل ۲۷۷گزیدهٔ غزل ۲۷۸گزیدهٔ غزل ۲۷۹گزیدهٔ غزل ۲۸۰گزیدهٔ غزل ۲۸۱گزیدهٔ غزل ۲۸۲گزیدهٔ غزل ۲۸۳گزیدهٔ غزل ۲۸۴گزیدهٔ غزل ۲۸۵گزیدهٔ غزل ۲۸۶گزیدهٔ غزل ۲۸۷گزیدهٔ غزل ۲۸۸گزیدهٔ غزل ۲۸۹گزیدهٔ غزل ۲۹۰گزیدهٔ غزل ۲۹۱گزیدهٔ غزل ۲۹۲گزیدهٔ غزل ۲۹۳گزیدهٔ غزل ۲۹۴گزیدهٔ غزل ۲۹۵گزیدهٔ غزل ۲۹۶گزیدهٔ غزل ۲۹۷گزیدهٔ غزل ۲۹۸گزیدهٔ غزل ۲۹۹گزیدهٔ غزل ۳۰۰گزیدهٔ غزل ۳۰۱گزیدهٔ غزل ۳۰۲گزیدهٔ غزل ۳۰۳گزیدهٔ غزل ۳۰۴گزیدهٔ غزل ۳۰۵گزیدهٔ غزل ۳۰۶گزیدهٔ غزل ۳۰۷گزیدهٔ غزل ۳۰۸گزیدهٔ غزل ۳۰۹گزیدهٔ غزل ۳۱۰گزیدهٔ غزل ۳۱۱گزیدهٔ غزل ۳۱۲گزیدهٔ غزل ۳۱۳گزیدهٔ غزل ۳۱۴گزیدهٔ غزل ۳۱۵گزیدهٔ غزل ۳۱۶گزیدهٔ غزل ۳۱۷گزیدهٔ غزل ۳۱۸گزیدهٔ غزل ۳۱۹گزیدهٔ غزل ۳۲۰گزیدهٔ غزل ۳۲۱گزیدهٔ غزل ۳۲۲گزیدهٔ غزل ۳۲۳گزیدهٔ غزل ۳۲۴گزیدهٔ غزل ۳۲۵گزیدهٔ غزل ۳۲۶گزیدهٔ غزل ۳۲۷گزیدهٔ غزل ۳۲۸گزیدهٔ غزل ۳۲۹گزیدهٔ غزل ۳۳۰گزیدهٔ غزل ۳۳۱گزیدهٔ غزل ۳۳۲گزیدهٔ غزل ۳۳۳گزیدهٔ غزل ۳۳۴گزیدهٔ غزل ۳۳۵گزیدهٔ غزل ۳۳۶گزیدهٔ غزل ۳۳۷گزیدهٔ غزل ۳۳۸گزیدهٔ غزل ۳۳۹گزیدهٔ غزل ۳۴۰گزیدهٔ غزل ۳۴۱گزیدهٔ غزل ۳۴۲گزیدهٔ غزل ۳۴۳گزیدهٔ غزل ۳۴۴گزیدهٔ غزل ۳۴۵گزیدهٔ غزل ۳۴۶گزیدهٔ غزل ۳۴۷گزیدهٔ غزل ۳۴۸گزیدهٔ غزل ۳۴۹گزیدهٔ غزل ۳۵۰گزیدهٔ غزل ۳۵۱گزیدهٔ غزل ۳۵۲گزیدهٔ غزل ۳۵۳گزیدهٔ غزل ۳۵۴گزیدهٔ غزل ۳۵۵گزیدهٔ غزل ۳۵۶گزیدهٔ غزل ۳۵۷گزیدهٔ غزل ۳۵۸گزیدهٔ غزل ۳۵۹گزیدهٔ غزل ۳۶۰گزیدهٔ غزل ۳۶۱گزیدهٔ غزل ۳۶۲گزیدهٔ غزل ۳۶۳گزیدهٔ غزل ۳۶۴گزیدهٔ غزل ۳۶۵گزیدهٔ غزل ۳۶۶گزیدهٔ غزل ۳۶۷گزیدهٔ غزل ۳۶۸گزیدهٔ غزل ۳۶۹گزیدهٔ غزل ۳۷۰گزیدهٔ غزل ۳۷۱گزیدهٔ غزل ۳۷۲گزیدهٔ غزل ۳۷۳گزیدهٔ غزل ۳۷۴گزیدهٔ غزل ۳۷۵گزیدهٔ غزل ۳۷۶گزیدهٔ غزل ۳۷۷گزیدهٔ غزل ۳۷۸گزیدهٔ غزل ۳۷۹گزیدهٔ غزل ۳۸۰گزیدهٔ غزل ۳۸۱گزیدهٔ غزل ۳۸۲گزیدهٔ غزل ۳۸۳گزیدهٔ غزل ۳۸۴گزیدهٔ غزل ۳۸۵گزیدهٔ غزل ۳۸۶گزیدهٔ غزل ۳۸۷گزیدهٔ غزل ۳۸۸گزیدهٔ غزل ۳۸۹گزیدهٔ غزل ۳۹۰گزیدهٔ غزل ۳۹۱گزیدهٔ غزل ۳۹۲گزیدهٔ غزل ۳۹۳گزیدهٔ غزل ۳۹۴گزیدهٔ غزل ۳۹۵گزیدهٔ غزل ۳۹۶گزیدهٔ غزل ۳۹۷گزیدهٔ غزل ۳۹۸گزیدهٔ غزل ۳۹۹گزیدهٔ غزل ۴۰۰گزیدهٔ غزل ۴۰۱گزیدهٔ غزل ۴۰۲گزیدهٔ غزل ۴۰۳گزیدهٔ غزل ۴۰۴گزیدهٔ غزل ۴۰۵گزیدهٔ غزل ۴۰۶گزیدهٔ غزل ۴۰۷گزیدهٔ غزل ۴۰۸گزیدهٔ غزل ۴۰۹گزیدهٔ غزل ۴۱۰گزیدهٔ غزل ۴۱۱گزیدهٔ غزل ۴۱۲گزیدهٔ غزل ۴۱۳گزیدهٔ غزل ۴۱۴گزیدهٔ غزل ۴۱۵گزیدهٔ غزل ۴۱۶گزیدهٔ غزل ۴۱۷گزیدهٔ غزل ۴۱۸گزیدهٔ غزل ۴۱۹گزیدهٔ غزل ۴۲۰گزیدهٔ غزل ۴۲۱گزیدهٔ غزل ۴۲۲گزیدهٔ غزل ۴۲۳گزیدهٔ غزل ۴۲۴گزیدهٔ غزل ۴۲۵گزیدهٔ غزل ۴۲۶گزیدهٔ غزل ۴۲۷گزیدهٔ غزل ۴۲۸گزیدهٔ غزل ۴۲۹گزیدهٔ غزل ۴۳۰گزیدهٔ غزل ۴۳۱گزیدهٔ غزل ۴۳۲گزیدهٔ غزل ۴۳۳گزیدهٔ غزل ۴۳۴گزیدهٔ غزل ۴۳۵گزیدهٔ غزل ۴۳۶گزیدهٔ غزل ۴۳۷گزیدهٔ غزل ۴۳۸گزیدهٔ غزل ۴۳۹گزیدهٔ غزل ۴۴۰گزیدهٔ غزل ۴۴۱گزیدهٔ غزل ۴۴۲گزیدهٔ غزل ۴۴۳گزیدهٔ غزل ۴۴۴گزیدهٔ غزل ۴۴۵گزیدهٔ غزل ۴۴۶گزیدهٔ غزل ۴۴۷گزیدهٔ غزل ۴۴۸گزیدهٔ غزل ۴۴۹گزیدهٔ غزل ۴۵۰گزیدهٔ غزل ۴۵۱گزیدهٔ غزل ۴۵۲گزیدهٔ غزل ۴۵۳گزیدهٔ غزل ۴۵۴گزیدهٔ غزل ۴۵۵گزیدهٔ غزل ۴۵۶گزیدهٔ غزل ۴۵۷گزیدهٔ غزل ۴۵۸گزیدهٔ غزل ۴۵۹گزیدهٔ غزل ۴۶۰گزیدهٔ غزل ۴۶۱گزیدهٔ غزل ۴۶۲گزیدهٔ غزل ۴۶۳گزیدهٔ غزل ۴۶۴گزیدهٔ غزل ۴۶۵گزیدهٔ غزل ۴۶۶گزیدهٔ غزل ۴۶۷گزیدهٔ غزل ۴۶۸گزیدهٔ غزل ۴۶۹گزیدهٔ غزل ۴۷۰گزیدهٔ غزل ۴۷۱گزیدهٔ غزل ۴۷۲گزیدهٔ غزل ۴۷۳گزیدهٔ غزل ۴۷۴گزیدهٔ غزل ۴۷۵گزیدهٔ غزل ۴۷۶گزیدهٔ غزل ۴۷۷گزیدهٔ غزل ۴۷۸گزیدهٔ غزل ۴۷۹گزیدهٔ غزل ۴۸۰گزیدهٔ غزل ۴۸۱گزیدهٔ غزل ۴۸۲گزیدهٔ غزل ۴۸۳گزیدهٔ غزل ۴۸۴گزیدهٔ غزل ۴۸۵گزیدهٔ غزل ۴۸۶گزیدهٔ غزل ۴۸۷گزیدهٔ غزل ۴۸۸گزیدهٔ غزل ۴۸۹گزیدهٔ غزل ۴۹۰گزیدهٔ غزل ۴۹۱گزیدهٔ غزل ۴۹۲گزیدهٔ غزل ۴۹۳گزیدهٔ غزل ۴۹۴گزیدهٔ غزل ۴۹۵گزیدهٔ غزل ۴۹۶گزیدهٔ غزل ۴۹۷گزیدهٔ غزل ۴۹۸گزیدهٔ غزل ۴۹۹گزیدهٔ غزل ۵۰۰گزیدهٔ غزل ۵۰۱گزیدهٔ غزل ۵۰۲گزیدهٔ غزل ۵۰۳گزیدهٔ غزل ۵۰۴گزیدهٔ غزل ۵۰۵گزیدهٔ غزل ۵۰۶گزیدهٔ غزل ۵۰۷گزیدهٔ غزل ۵۰۸گزیدهٔ غزل ۵۰۹گزیدهٔ غزل ۵۱۰گزیدهٔ غزل ۵۱۱گزیدهٔ غزل ۵۱۲گزیدهٔ غزل ۵۱۳گزیدهٔ غزل ۵۱۴گزیدهٔ غزل ۵۱۵گزیدهٔ غزل ۵۱۶گزیدهٔ غزل ۵۱۷گزیدهٔ غزل ۵۱۸گزیدهٔ غزل ۵۱۹گزیدهٔ غزل ۵۲۰گزیدهٔ غزل ۵۲۱گزیدهٔ غزل ۵۲۲گزیدهٔ غزل ۵۲۳گزیدهٔ غزل ۵۲۴گزیدهٔ غزل ۵۲۵گزیدهٔ غزل ۵۲۶گزیدهٔ غزل ۵۲۷گزیدهٔ غزل ۵۲۸گزیدهٔ غزل ۵۲۹گزیدهٔ غزل ۵۳۰گزیدهٔ غزل ۵۳۱گزیدهٔ غزل ۵۳۲گزیدهٔ غزل ۵۳۳گزیدهٔ غزل ۵۳۴گزیدهٔ غزل ۵۳۵گزیدهٔ غزل ۵۳۶گزیدهٔ غزل ۵۳۷گزیدهٔ غزل ۵۳۸گزیدهٔ غزل ۵۳۹گزیدهٔ غزل ۵۴۰گزیدهٔ غزل ۵۴۱گزیدهٔ غزل ۵۴۲گزیدهٔ غزل ۵۴۳گزیدهٔ غزل ۵۴۴گزیدهٔ غزل ۵۴۵گزیدهٔ غزل ۵۴۶گزیدهٔ غزل ۵۴۷گزیدهٔ غزل ۵۴۸گزیدهٔ غزل ۵۴۹گزیدهٔ غزل ۵۵۰گزیدهٔ غزل ۵۵۱گزیدهٔ غزل ۵۵۲گزیدهٔ غزل ۵۵۳گزیدهٔ غزل ۵۵۴گزیدهٔ غزل ۵۵۵گزیدهٔ غزل ۵۵۶گزیدهٔ غزل ۵۵۷گزیدهٔ غزل ۵۵۸گزیدهٔ غزل ۵۵۹گزیدهٔ غزل ۵۶۰گزیدهٔ غزل ۵۶۱گزیدهٔ غزل ۵۶۲گزیدهٔ غزل ۵۶۳گزیدهٔ غزل ۵۶۴گزیدهٔ غزل ۵۶۵گزیدهٔ غزل ۵۶۶گزیدهٔ غزل ۵۶۷گزیدهٔ غزل ۵۶۸گزیدهٔ غزل ۵۶۹گزیدهٔ غزل ۵۷۰گزیدهٔ غزل ۵۷۱گزیدهٔ غزل ۵۷۲گزیدهٔ غزل ۵۷۳گزیدهٔ غزل ۵۷۴گزیدهٔ غزل ۵۷۵ - از غزل های شامل قران السعد ینگزیدهٔ غزل ۵۷۶گزیدهٔ غزل ۵۷۷گزیدهٔ غزل ۵۷۸گزیدهٔ غزل ۵۷۹گزیدهٔ غزل ۵۸۰گزیدهٔ غزل ۵۸۱گزیدهٔ غزل ۵۸۲گزیدهٔ غزل ۵۸۳گزیدهٔ غزل ۵۸۴گزیدهٔ غزل ۵۸۵گزیدهٔ غزل ۵۸۶گزیدهٔ غزل ۵۸۷گزیدهٔ غزل ۵۸۸گزیدهٔ غزل ۵۸۹گزیدهٔ غزل ۵۹۰گزیدهٔ غزل ۵۹۱گزیدهٔ غزل ۵۹۲گزیدهٔ غزل ۵۹۳گزیدهٔ غزل ۵۹۴گزیدهٔ غزل ۵۹۵گزیدهٔ غزل ۵۹۶گزیدهٔ غزل ۵۹۷گزیدهٔ غزل ۵۹۸گزیدهٔ غزل ۵۹۹گزیدهٔ غزل ۶۰۰گزیدهٔ غزل ۶۰۱گزیدهٔ غزل ۶۰۲گزیدهٔ غزل ۶۰۳گزیدهٔ غزل ۶۰۴گزیدهٔ غزل ۶۰۵گزیدهٔ غزل ۶۰۶گزیدهٔ غزل ۶۰۷گزیدهٔ غزل ۶۰۸گزیدهٔ غزل ۶۰۹گزیدهٔ غزل ۶۱۰گزیدهٔ غزل ۶۱۱گزیدهٔ غزل ۶۱۲گزیدهٔ غزل ۶۱۳گزیدهٔ غزل ۶۱۴گزیدهٔ غزل ۶۱۵گزیدهٔ غزل ۶۱۶گزیدهٔ غزل ۶۱۷گزیدهٔ غزل ۶۱۸گزیدهٔ غزل ۶۱۹گزیدهٔ غزل ۶۲۰گزیدهٔ غزل ۶۲۱گزیدهٔ غزل ۶۲۲گزیدهٔ غزل ۶۲۳گزیدهٔ غزل ۶۲۴گزیدهٔ غزل ۶۲۵گزیدهٔ غزل ۶۲۶گزیدهٔ غزل ۶۲۷گزیدهٔ غزل ۶۲۸
قصاید مثنویات
شمارهٔ ۱ - امیر خسرو در قرآن السعدین شرح می‌دهد که چون سلطان به «خان جهان» اقطاع «اوده»را عطا کرد ، وی با «خان جهان» در انجا ماندشمارهٔ ۲ - مگر آرزوی دیدن ما در و دوستان و خویشان او را باز به دهلی آورد:شمارهٔ ۳ - سلطان کیقباد، گر چه جوان عشرت پسند و عیاش بود مگر از فهم شعر بی بهره نبود وامیر خسرو را صله داد و مکلف به نظم آوردن شرح دیدار او سال پیش بین پسر و پدر (کیقباد و ناصرالدین محمود) نمود، زیرا امیر خسرو خود گواه آن وقایع بود که، آن زمان سبب استحکام اوضاع سلطنت هند گردید در قران السعدین می‌گوید:شمارهٔ ۴ - اینک شاعر بیان می کند که چسان قران السعدین را به نظم آورد:شمارهٔ ۵ - چنان بنظر می‌رسد که آن سلطان عشرت طلب و هردم خیال، به این کتاب توجه نکرد و آن همه زر را که وعده کرده بود به امیر خسرو نداد، مگر امیر خسرو ازینکه مثنوی دل‌انگیزی گماشته است ، خرسند بود:شمارهٔ ۶ - از ینجاست که از مدح کردن اظهار بیزاری و ازاهل زمانه گله می‌کندشمارهٔ ۷ - (امیر خسرو ، درطی زندگی دور و دراز خویش باین توبه که در نزدیکی چهل سالگی کرده پابند نمی‌ماند، چنانکه دربیان سرگذشت او خواندیم ) با این هم، امیر خسرو آرزوی واثق داشته تا در قران السعدین تازگی‌های ادبی بیارد:شمارهٔ ۸ - عزم وی ، بر ایجاد گری ، درین ابیات شرح یافته :شمارهٔ ۹ - محض به سخن شناسان حق خورده گیری را قایل است:شمارهٔ ۱۰ - گر چه در پایان سرودن این اشعار بخود چنین خطاب کرده بود:شمارهٔ ۱۱ - امیر خسرو، در ایام نگاشتن اشعار قران السعدین هنوز مثنوی‌های خمسه را به جواب خمسه زنی می ننوشته است خود ملتفت است که این مثنوی او بر سبک نظامی است و آن استاد بزرگ را می ستاید:شمارهٔ ۱۲ - استاد دیگر، سعدی را نیز می‌ستاید:شمارهٔ ۱۳ - (در پی این فهرست منظوم ابیات گزیده‌ای را از حمد، مناجات، نعت و معراج می‌آریم که محسنات معنوی عمده دارد) حمد:شمارهٔ ۱۴ - مناجاتشمارهٔ ۱۵ - نعتشمارهٔ ۱۶ - معراجشمارهٔ ۱۷ - (حرکت ناصرالدین از لکهنو تی بنگال به سرزمین بیهار):شمارهٔ ۱۸ - (شرح حال پسری کیقبا دهلی):شمارهٔ ۱۹ - (در اثر حدوث وقایع دیگر حرکت سپاه چند هفته به تاخیرافتاد، تاآنکه سپا بسوی منزل اول ، یعنی تلیت و افغان پور عازم شد )شمارهٔ ۲۰ - پیام پدرشمارهٔ ۲۱ - جواب پسرشمارهٔ ۲۲ - پیام پدرشمارهٔ ۲۳ - جواب پسرشمارهٔ ۲۴ - پیام پدرشمارهٔ ۲۵ - جواب پسرشمارهٔ ۲۶ - (ناصرالدین محمود فرزند کهتر خود کیکاوس را با تحایف فرستاد)شمارهٔ ۲۷ - (کیقباد از دیدن برادر خود کیکاوس شادمان شد)شمارهٔ ۲۸ - ملاقات پدر و پسر لحظهٔ قران السعدینشمارهٔ ۲۹ - (اندرز پدر به پسر)شمارهٔ ۳۰ - (وداع پدر و پسر )شمارهٔ ۳۱ - (بازگشتن کیقباد بسوی دهلی )شمارهٔ ۳۲ - ( رسیدن کیقباد به دهلی )شمارهٔ ۳۳ - صفت دهلیشمارهٔ ۳۴ - صفت مسجد جامعشمارهٔ ۳۵ - صفت منارهشمارهٔ ۳۶ - صفت حوضشمارهٔ ۳۷ - صفت مردم شهرشمارهٔ ۳۸ - در صفت موسم گرمای هندشمارهٔ ۳۹ - در وصف کشتی هندیشمارهٔ ۴۰ - در صفت باران موسمی هندشمارهٔ ۴۱ - در وصف پیل جنگی هندیشمارهٔ ۴۲ - صفت طعام هندیشمارهٔ ۴۳ - در وصف جویدن «پان در هند»شمارهٔ ۴۴ - صفت زنان مطربهٔ هندیشمارهٔ ۴۵ - نمونهٔ کامل صنایع لفظی و معنوی در اشعار قران السعدین ایجازشمارهٔ ۴۶ - تشبیه و تمثیلشمارهٔ ۴۷ - تخیلشمارهٔ ۴۸ - صبحشمارهٔ ۴۹ - دیگر صنایع بدیعی:شمارهٔ ۵۰ - عکس و تبدیلشمارهٔ ۵۱ - حسن تعلیلشمارهٔ ۵۲ - لف و نشرشمارهٔ ۵۳ - جمع تفریق تقسیمشمارهٔ ۵۴ - تجریدشمارهٔ ۵۵ - تجنیسشمارهٔ ۵۶ - قلبشمارهٔ ۵۷ - اشتقاق و شبه اشتقاقشمارهٔ ۵۸ - سیاق الاعدادشمارهٔ ۵۹ - مراعات النظیرشمارهٔ ۶۰ - ردالعجز علی الصدرشمارهٔ ۶۱ - ترصیعشمارهٔ ۶۲ - ذوقا فیتینشمارهٔ ۶۳ - تنسیق الصفاتشمارهٔ ۶۴ - حکمت و اخلاقشمارهٔ ۶۵ - بمن فی العشق مات و حی فیهشمارهٔ ۶۶ - نیازمندی در حضرت بی نیازی که دماغ مختل بندگان را از گلشن یحبهم و یحبونه بوی بخشیدهشمارهٔ ۶۷ - نعت کامل جمالی که سر ناخنی از حسنش یک بدر را دو هلال گردانید، صلی الله علیه و آله و سلمشمارهٔ ۶۸ - صفت معراج صاحبدلی، که از دو نون قاب قوسین، یک دائره میم محبت بنگاشتشمارهٔ ۶۹ - مدح شیخی در آئینهٔ صفا مثالی است از ذات محمد مصطفی با لعین نه بلعکسشمارهٔ ۷۰ - ستایش خلیفهٔ شائیسته علاء الدین محمد ثبته الله تعالی علی دین محمد مصطفی صلی الله علیه و سلمشمارهٔ ۷۱ - عرض صحیفهٔ طولانی نصیحت، پیش ضمیر ملهم سلطان، که نسخه‌ایست صحیح از لوح محفوظ حفظ الله تعالی عن التلویح السوشمارهٔ ۷۲ - سرگذشتشمارهٔ ۷۳ - در سبب نظم این جواهر که زمرد وصف خضر خان واسطهٔ عقد اوستشمارهٔ ۷۴ - قلم زدن نخست در شرح تیغ زدن جمهور سلاطین ماضیهٔ دهلیشمارهٔ ۷۵ - داستان در حک کردن نقش کفر به پلارک چند از دیباچه عشق خضر خان که شاهی از سواد هندوستان و حرفی خان خانان بودشمارهٔ ۷۶ - آغاز انشعاب عشقهٔ عشق خضر خان از شاخ سبز و تر دول رانیشمارهٔ ۷۷ - گرم شدن چشم «دول رانی» در روی شمس الحق و الدین خضر خان و از تاب مهر، آب در چشمش گشتن، و مهربان گشتن آن چشمهٔ مهر، بران نیلوفر هندی، و چون شعاع خورشید، از صفر ابر زمین افتادنشمارهٔ ۷۸ - صفت ماهتابی که پیش از مهر روشن پردهٔ ابر حیا بر رو کشیدهشمارهٔ ۷۹ - صفت بهار، و گلگشت شجرهٔ بلند بالش مملکت والا خضر خان طوبی له، در باغ بهشت آسا، و بسوی گلهای کرنه گذشتن، و بوی دوست باز یافتن، و هوش به باد دادنشمارهٔ ۸۰ - جدائی افگندن تیغ زبان بد گویان میان عاشق و معشوق، و روان شدن دول رانی از خانهٔ دولت سوی کشک لعل، و در فراق خضر خان، از دود آه، کوشک لعل را سیاه گردانیدنشمارهٔ ۸۱ - صفت آرایش شهر و کشور، چون عروس، از برای تزویج شاه و شاهزادهٔ بی جفت، خضرخان، زادت خضره راسه، و شاهت وجه العدو بباسه!شمارهٔ ۸۲ - صفت داغهای جدائی، که دود از نهاد آن دو آتش زده فراق براوردهشمارهٔ ۸۳ - صفت شب سیاه هجران، که خضرخان را در کوشک جهان نمای جهان غم نمود، و دولرانی در قصر لعل غرق خوناب بود، و افروخته شدن شمع مراد آن دو محترق هم از آتش دل ایشان، و روشنائی در کار ایشان پدید گشتنشمارهٔ ۸۴ - رسیدن خضر خان بادلدانی، و با او چون بخت خویش با دولت جفت گشتنشمارهٔ ۸۵ - خراب گشتن مجلس خانی از گردش دور مدام، و خفتن بخت بیدار خضر خان، به پریشانی این دولت در واقعه دیدن و تعبیر آن خواب پریشان از دل خسرو خستنشمارهٔ ۸۶ - راز نامه عتاب آمیز ظل الله سوی شمس الحق خضر خانشمارهٔ ۸۷ - عزم سلطان عالم سوی عالم دیگر، و سلب کردن کافور مجبوب رجولیت فحول ملک و به روشنائی در چشم ملوک نشستن، و دیده قرة العین علائی را، کافور وام گردانیدن، و در آن قصاص، دیده و سر به هم باد دادن!شمارهٔ ۸۸ - کشیدن اجل، شمشیر الوقت سیف قاطع، بر سر تاجوران سر پر، و شهادت آن بهشتیان بر دست زبانی چند، و گزاردن تیغ بر سر ایشان به خبر مشهور، که «السیف محاء الذنوب»شمارهٔ ۸۹ - بخشیدن برکت و یمن، فرزند یمین‌الدین مبارک را، ازین پند نامه میمون، تا در نقش این پند فرو شود، و از بند نفس بیرون آید!شمارهٔ ۹۰ - در اختتام این سواد پر از آب زندگانی، که ماجرای دول رانی و خضرخان است ، خصصهما الله به عمر الخضرشمارهٔ ۹۱ - حکایتشمارهٔ ۹۲ - گزیدهٔ از سپهر اولشمارهٔ ۹۳ - ذکر عمارتی که بدار الخلاقه شد بلند و آغاز آن ز جامع دین بست کردگارشمارهٔ ۹۴ - اثبات ملک هند به حجت که جنت است حجت همه به قاعدهٔ عقل استوارشمارهٔ ۹۵ - ترجیح ملک هند به عقل از هوای خویش بر روم و بر عراق و خراسان و قندهارشمارهٔ ۹۶ - ترجیح اهل هند بر اهل عجم همه در زیرکی و دانش و دلهای هوشیارشمارهٔ ۹۷ - حدیث عهد و پیمان لشکر غازی، که در کام نهنگ اندر روند و دیدهٔ اژدر!شمارهٔ ۹۸ - مصاف اول غازی ملک با لشکر دهلی به باد حمله‌ای زیر و زبر کردن چنان لشکرشمارهٔ ۹۹ - حدیث بخشش جان و نوازش از ملک غازی مسلمانان دهلی را به لطف بی حد و بی مرشمارهٔ ۱۰۰ - جلوس شه غیاث الدین و دنیا تغلق غازی فراز تخت سلطانی چو افریدون و اسکندر
مطلع‌الانوار خسرو و شیرین
بخش ۱ - سرآغازبخش ۲ - در توحیدبخش ۳ - مناجاتبخش ۴ - وصف معراج نبیبخش ۵ - در فضیلت عشقبخش ۶ - آغاز داستانبخش ۷ - گریختن خسرو از مداینبخش ۸ - رسیدن خسرو به شیرین در شکارگاهبخش ۹ - اظهار عشق کردن خسرو به شیرینبخش ۱۰ - آگاه کردن خسرو شیرین را از قصد سفر خود به سوی قیصر رومبخش ۱۱ - یاری خواستن خسرو از قیصر و لشکر کشی او به مداین و شکست خوردن بهرام چوبینهبخش ۱۲ - وفات مریمبخش ۱۳ - عشرت کردن خسرو و شیرین بر لب شهر و دو افسانه گفتن آنانبخش ۱۴ - عقد بستن دختران با پسران به فرمان خسروبخش ۱۵ - پاسخ شیرین به خسروبخش ۱۶ - نصیحت کردن شاپور به خسرو و دلالت کردن او را به شکربخش ۱۷ - رفتن خسرو به اصفهان به هوای شکربخش ۱۸ - غزل سرائی شکر در مجلس خسروبخش ۱۹ - بردن شکر خسرو را به خانهٔ خویش به مهمانیبخش ۲۰ - عقد کردن خسرو شکر رابخش ۲۱ - خبر یافتن شیرین از عقد کردن خسرو شکر را و به صحرا رفتن و ملاقاتش با فرهادبخش ۲۲ - جوی کندن فرهاد به دستور شیرین در کوه بیستونبخش ۲۳ - آواره شدن فرهاد از عشق شیرینبخش ۲۴ - آگاهی خسرو از عشق فرهادبخش ۲۵ - بیتی چند از عتاب نامهٔ خسرو به شیرینبخش ۲۶ - از جواب نامهٔ شیرین به خسروبخش ۲۷ - بازگشت خسرو از اصفهان و خواب دیدن اوبخش ۲۸ - رفتن خسرو پیش فرهاد و مناظرهٔ ایشانبخش ۲۹ - مردن فرهاد در عشق شیرینبخش ۳۰ - رسیدن خبر مرگ فرهاد به شیرین و زاری اوبخش ۳۱ - مناجات شیرین در شب فراقبخش ۳۲ - رفتن خسرو به سوی قصر شیرین و در بستن شیرین به روی خسروبخش ۳۳ - گفتگوی خسرو و شیرینبخش ۳۴ - پاسخ خسرو به شیرینبخش ۳۵ - غزل سرائی باربد از زبان خسروبخش ۳۶ - شکر ریزی عروسی خسرو و شیرین و فرستادن خسرو انگشتری را به رسم پیمانبخش ۳۷ - عقد کردن خسرو شیرین رابخش ۳۸ - زفاف خسرو و شیرینبخش ۳۹ - مجلس ساختن خسرو پرویز با حکیمان
مجنون و لیلی
بخش ۱ - باسم الملک الوهاببخش ۲ - مناجات در حضرت واهب منی و نجاتبخش ۳ - نعت خاتم انبیا که لوح محفوظ نگین راستین اوست، و کلام الله نقش نگین او، زین الله خاتم امورنا، بایادیهبخش ۴ - در طیران آن سیمرغ قاف قران سوی سواد ما زاغ با طاوس سدره یمد لله ظلها علینابخش ۵ - مدح شیخ الطریقه نظام الحق والحقیقة محمدی، که عیسی آخر الزمانش فرستادند، تا دم جان بخش او: اسلام محمدی را از سر زنده گردانیده، و عمر جاوید بخشید متع الله المسلمین به طول بقائهبخش ۶ - فی المحمده المحمدیه، و هو ختم اخلفاء العرب و العجم، وارث الخلافه من آدم، علاء الدنیا و الدین، ناصر امیرالمؤمنین، المستنصر برب العالمین، المستعم به حبل الله المتین، رفع فی الخلافه در جاته، و جعل اخلاقه خلفاء الا قالیم فی حیاتهبخش ۷ - در سبب نظم این جواهر، و سر رشتهٔ دقت را درو کشیدن، و در نظر جوهریان مبصر داشتن، و قیمت عدل خواستنبخش ۸ - راه نمودن فرزند، قره العین عین الدین خضر را، که از ظلمات دنیا سوی روشنایی گراید، رواه الله من عین الحیوة عمره، کالخضر، بصحه الذاتبخش ۹ - حکایت شبانی که، از غایت همت، تیغ را آیینه وجاهت، و قلم را عمدهٔ دولت خود ساختبخش ۱۰ - آغاز سلسله جنبانیدن مجنون و لیلیبخش ۱۱ - پرده برداشتن دمهای سرد از روی لیلی، و دیدن مادر پژمردگی آن گل، و شمه‌ای ازان پرده دریدگی در دماغ پدرش دمیدن، و روان کردن پیر، آب از دو دیده، و لیلی را، چون ریحان سفالین، در گوشهٔ محنت، پای در گل کردنبخش ۱۲ - خراب شدن مجنون به اول دور عشق، و از مستی، در پایهاء کو افتادن، و خبر یافتن پدر، وسوی آن بی خبر دویدن، و از آب دیده و باد سینه سلسله در پای مجنون کردن، و زنجیر کشانش پیش مادر آوردنبخش ۱۳ - تنقیه کردن مادر، دماغ مجنون را، به داروی تلخ نصیحت، و از در لفظه، و شیرینی زبان، مفرح سودای او ساختنبخش ۱۴ - توجه نمودن سید عامریان، سوی داروخانه دارالشفاء محنت و اندوه، تا طلب شربت وصال خسته کند، و تلخ کام بازگشتنبخش ۱۵ - شمشیر کشیدن نوفل، از جهت جفت مجنون، و در سواد لیلی کوکبه آراستن، و در قتال مردان کوشیدنبخش ۱۶ - دراز شدن ظلم گیسوی لیلی بر مجنون، و زنده داشتن مجنون شبهای فراق را به خیال لیلی، و روشن شدن مهر نوفل در آفاق بر تیرگی روز مجنون، و لرزیدن پدر پیر مجنون از دمهای سرد پسر، و سوی گرم مهری نوفل گریختن، و گرم رویی کردن، آن مهربان، و گرماگرم، شمسهٔ نسبت خود را که در پرده حیا آفتابی بود سایه پرورد، با مجنون تاریک اختر قران دادن و محترق شدن ستارهٔ مجنون، و پیش از استقامت رجعت کردنبخش ۱۷ - شنیدن لیلی، آوازهای دف تزویج مجنون، و ازان حرارت سوخته شدنبخش ۱۸ - نامه نبشتن، لیلی، از دودهای دل، سوی مجنون، و ماجرای دل دزدیده، بران آشنا، عرضه کردنبخش ۱۹ - جواب نبشتن مجنون مرفوع القلم، از سیاهی آب ناک دیده، جراحت نامه لیلی را، و ریشهای سربسته از نوک قلم خاریدن، و خون سوخته بر ورق چکانیدن، و دهانه جراحت را به کاغذ لیلی بستنبخش ۲۰ - عزیمت دوستان جانی سوی مجنون، و او را از دیو لاخ کوه، به افسون، در حلقهٔ مردمان در آوردن، و سایه گرفتن آواز درختان سایه‌دار، و چون باد سوی باغ دویدن، و آهنگ مرغان باغ کردن، و با بلبل گلبانگ زدنبخش ۲۱ - دل دادن مجنون، سگی را که در کوی دلدار دیده بود، و بازوی خون را طوق گردن او ساختن، و تن استخوان شده را گزند دهان و مزد دندان او کردن و به زبان چربش نواختنبخش ۲۲ - غنودن نرگس لیلی از بیماری، و مجنون بی‌خواب را در خواب دیدن، و به نفس تند خویش از جای جستن، و بیرون پریدن، و کمر کوه گرفتن، و مجنون را بر تیغ کوه خراشیده و خسته دریافتن، و دست سلوت بر خستگی او سودن، و مرهم راحت رسانیدنبخش ۲۳ - بازگشتن کبک خرامان از کوه، و شتر پرنده را بر جناح رفتن، رشته دراز دادن، و کبوتر دیوانه را پر کم گذاشتنبخش ۲۴ - گریستن لیلی در هوای آشنا، و موج درونه را بدین غزل آبدار بر روی آب آوردنبخش ۲۵ - حاضر شدن مجنون غایب، در غیبت لیلی، و به حضور خیال، از خیال به حضور باز آمدن، و سرود حسرت گفتن، و دست بر دست زدنبخش ۲۶ - آه کردن مجنون از درونهٔ پرسوز، و این غزل دود اندود، از دودکش دهان، بیرون دادنبخش ۲۷ - خرامش کردن سرو لیلی، با سرو قدان همسایه، سوی بوستان، و شناختن آزاده‌ای آن نو بران را، و زبان سوسنی کشیدن، و غزلی جگر دوز، از یک اندازهای مجنون، به آواز نرم روان کردن، و بر دل لیلی زدن، و کاری آمدن، و باز جست کردن لیلی طیرگی بلبل خار نشین خود را، و آزمودن آن راوی تعطش لیلی را، سوی خونابهٔ مجنون و مرگ مجنون، به قبلهٔ کرم کردن، و سوخته شدن لیلی، و به گرمی در خانه باز آمدن، و به تب اجل گرفتار شدنبخش ۲۸ - صفت برگ ریز، و دوا دو باد خزان، واز آسیب صدمات حوادث، سر نهادن سرو لیلی در خاک، و بی بالش ماندنبخش ۲۹ - خبر یافتن مجنون دردمند، از بیماری لیلی، و از حلقهٔ سگان بیابان زنجیر گسستن، و به حلقه زدن در لیلی آمدن، و از پیش جنازهٔ لیلی را در حلقهٔ رحیل دیدن، و نثار شاهانه از دیده ریختن، و به موافقت محفه عروس، سوی شبستان لحد، بر عزم خلوت صحیحه روان شدنبخش ۳۰ - این مویهای بی‌جان، به گیسوی منور مادر مغفورهٔ خویش، که تاب الشیب نوری داشت، راست افتاد، و بدین نالهای سوزان، نفس حسن را خاکستر کرده شد و گوهر پاک برادر حسام الدین را، که در میان خاک، خورد مور چه گشت، روشن گردانیده آمد، تعمده الله به غفرانهبخش ۳۱ - در ختم این نامهٔ مسلسل مجنون و لیلی، که هر رقمش مقر قلب است و خط کشیدن برونمای حرف گیران، که صحیفهٔ مردمان انگشت پنج کنند، و چون نامه ایشان کسانی بر پیچند، از پیچ پیچ مشتی آتام حسن التفاوت کنند، ان شاء الله که کرام الکاتبین این نامه را سیاه نه پیچاند، یوم نطوی اسماء کطی السجل للکتب
آیینه سکندری هشت بهشت