درباره شهریار

سید محمد حسین بهجت تبریزی متخلص به شهریار، شاعر پارسی‌گوی آذری‌زبان، در سال ۱۲۸۵ هجری شمسی در روستای خشکناب در بخش قره‌چمن آذربایجان متولد شد. او تحصیلات خود را در مدرسهٔ متحده و فیوضات و متوسطهٔ تبریز و دارالفنون تهران گذراند و وارد دانشکدهٔ طب شد. سرگذشت عشق آتشین وناکام او که به ترک تحصیل وی از رشتهٔ پزشکی در سال آخر منجر شد، مسیر زندگی او را عوض کرد و تحولات درونی او را به اوج معنوی ویژه‌ای کشانید و به اشعارش شور و حالی دیگر بخشید. وی سرانجام پس از هشتاد و سه سال زندگی شاعرانهٔ پربار در ۲۷ شهریور ماه ۱۳۶۷ هجری شمسی درگذشت و بنا به وصیت خود در مقبرة الشعرای تبریز به خاک سپرده شد.

شهریار
گزیدهٔ غزلیات
غزل شمارهٔ ۱ - مکتب حافظ غزل شمارهٔ ۲ - مناجات غزل شمارهٔ ۳ - غزاله صبا غزل شمارهٔ ۴ - هفتاد سالگی غزل شمارهٔ ۵ - ارباب زمستان غزل شمارهٔ ۶ - داغ لاله غزل شمارهٔ ۷ - طور تجلی غزل شمارهٔ ۸ - در راه زندگانی غزل شمارهٔ ۹ - حالا چرا غزل شمارهٔ ۱۰ - ناکامیها غزل شمارهٔ ۱۱ - دریاچه اشک غزل شمارهٔ ۱۲ - آشیان عنقا غزل شمارهٔ ۱۳ - سوز و ساز غزل شمارهٔ ۱۴ - ساز حبیب غزل شمارهٔ ۱۵ - نقش حقایق غزل شمارهٔ ۱۶ - مرغ زخمی غزل شمارهٔ ۱۷ - دل درویش نوازت غزل شمارهٔ ۱۸ - خودپرستی خداپرستی غزل شمارهٔ ۱۹ - دیدار آشنا غزل شمارهٔ ۲۰ - بر سر خاک ایرج غزل شمارهٔ ۲۱ - یکشب با قمر غزل شمارهٔ ۲۲ - همت ای پیر غزل شمارهٔ ۲۳ - زکات زندگی غزل شمارهٔ ۲۴ - سپاه من غزل شمارهٔ ۲۵ - چراغ هدایت غزل شمارهٔ ۲۶ - کاروان بی‌خبر غزل شمارهٔ ۲۷ - چشم انتظار غزل شمارهٔ ۲۸ - فریده غزل شمارهٔ ۲۹ - انتحار تدریجی غزل شمارهٔ ۳۰ - کنج فنا غزل شمارهٔ ۳۱ - چشم مست غزل شمارهٔ ۳۲ - مسافر مجنون غزل شمارهٔ ۳۳ - اشک شوق غزل شمارهٔ ۳۴ - ملال محبت غزل شمارهٔ ۳۵ - دستم به دامانت غزل شمارهٔ ۳۶ - ویلن تاجبخش غزل شمارهٔ ۳۷ - دیوان و دیوانه غزل شمارهٔ ۳۸ - خزان جاودانی غزل شمارهٔ ۳۹ - گل پشت و رو ندارد غزل شمارهٔ ۴۰ - شتاب شباب غزل شمارهٔ ۴۱ - وداع جوانی غزل شمارهٔ ۴۲ - طغرای امان غزل شمارهٔ ۴۳ - ستاره صبح غزل شمارهٔ ۴۴ - من نخواهد شد غزل شمارهٔ ۴۵ - رؤیای جوانی غزل شمارهٔ ۴۶ - بهار زندانی غزل شمارهٔ ۴۷ - عیدی عشاق غزل شمارهٔ ۴۸ - یادی از ایرج غزل شمارهٔ ۴۹ - افسانه شب غزل شمارهٔ ۵۰ - جلوه جلال غزل شمارهٔ ۵۱ - مسافر همدان غزل شمارهٔ ۵۲ - سیل روزگار غزل شمارهٔ ۵۳ - سرود ساربان غزل شمارهٔ ۵۴ - عید خون غزل شمارهٔ ۵۵ - درس محبت غزل شمارهٔ ۵۶ - هفت خوان عشق غزل شمارهٔ ۵۷ - بارگاه حافظ غزل شمارهٔ ۵۸ - حافظ جاویدان غزل شمارهٔ ۵۹ - جلوه جانانه غزل شمارهٔ ۶۰ - خوابی و خماریی غزل شمارهٔ ۶۱ - بازار شوق غزل شمارهٔ ۶۲ - او بود و او نبود غزل شمارهٔ ۶۳ - اشک ندامت غزل شمارهٔ ۶۴ - روزه شکن غزل شمارهٔ ۶۵ - ای شیراز غزل شمارهٔ ۶۶ - بیاد استاد فرخ غزل شمارهٔ ۶۷ - سینمای خزان غزل شمارهٔ ۶۸ - جمال کعبه غزل شمارهٔ ۶۹ - افسانه روزگار غزل شمارهٔ ۷۰ - گله عاشق غزل شمارهٔ ۷۱ - خدا حافظ غزل شمارهٔ ۷۲ - شهید عشق غزل شمارهٔ ۷۳ - غنای غم غزل شمارهٔ ۷۴ - یاران دغل غزل شمارهٔ ۷۵ - هجران کشیده ام غزل شمارهٔ ۷۶ - زندان زندگی غزل شمارهٔ ۷۷ - نالهٔ ناکامی غزل شمارهٔ ۷۸ - لاله سیراب غزل شمارهٔ ۷۹ - حراج عشق غزل شمارهٔ ۸۰ - بخفت خفته و دولت بیدار غزل شمارهٔ ۸۱ - خمار انتظار غزل شمارهٔ ۸۲ - دوست ندیدم غزل شمارهٔ ۸۳ - گوهرفروش غزل شمارهٔ ۸۴ - در کوچه باغات شمران غزل شمارهٔ ۸۵ - چه میکشم غزل شمارهٔ ۸۶ - نگین گم شده غزل شمارهٔ ۸۷ - دیگجوش غزل شمارهٔ ۸۸ - به مرغان چمن غزل شمارهٔ ۸۹ - زیان شهرت غزل شمارهٔ ۹۰ - چشمه قاف غزل شمارهٔ ۹۱ - عهد قدیم غزل شمارهٔ ۹۲ - حرم قدس غزل شمارهٔ ۹۳ - ساز عبادی غزل شمارهٔ ۹۴ - غزال و غزل غزل شمارهٔ ۹۵ - من و ما غزل شمارهٔ ۹۶ - وحشی شکار غزل شمارهٔ ۹۷ - ترانه جاودان غزل شمارهٔ ۹۸ - جرس کاروان غزل شمارهٔ ۹۹ - باده وحدت غزل شمارهٔ ۱۰۰ - خون سیاووش غزل شمارهٔ ۱۰۱ - غزل یا لغز غزل شمارهٔ ۱۰۲ - شاعر افسانه غزل شمارهٔ ۱۰۳ - تو بمان و دگران غزل شمارهٔ ۱۰۴ - یوسف گم گشته غزل شمارهٔ ۱۰۵ - کنج ملال غزل شمارهٔ ۱۰۶ - درس محبت غزل شمارهٔ ۱۰۷ - چه خواهد بودن غزل شمارهٔ ۱۰۸ - آئینه شاهی غزل شمارهٔ ۱۰۹ - گدا پادشاه کن غزل شمارهٔ ۱۱۰ - سه تار من غزل شمارهٔ ۱۱۱ - ناله های زار غزل شمارهٔ ۱۱۲ - گلهٔ خاموش غزل شمارهٔ ۱۱۳ - اقبال من غزل شمارهٔ ۱۱۴ - جلوه جواله غزل شمارهٔ ۱۱۵ - به سروناز شیراز غزل شمارهٔ ۱۱۶ - بیاد مرحوم میرزاده عشقی غزل شمارهٔ ۱۱۷ - یاد قدیم غزل شمارهٔ ۱۱۸ - انتظار فرج غزل شمارهٔ ۱۱۹ - بمانیم که چه غزل شمارهٔ ۱۲۰ - غزال رمیده غزل شمارهٔ ۱۲۱ - یاد شهیار غزل شمارهٔ ۱۲۲ - غروب و مهتاب دریا غزل شمارهٔ ۱۲۳ - طوطی خوش لهجه غزل شمارهٔ ۱۲۴ - شیدائی غزل شمارهٔ ۱۲۵ - چشمه ابدیت غزل شمارهٔ ۱۲۶ - ساز صبا غزل شمارهٔ ۱۲۷ - شاهد گمراه غزل شمارهٔ ۱۲۸ - وای وای من غزل شمارهٔ ۱۲۹ - طوطی قناد غزل شمارهٔ ۱۳۰ - مرغ بهشتی غزل شمارهٔ ۱۳۱ - ماه بر سر مهر غزل شمارهٔ ۱۳۲ - شمشیر قلم غزل شمارهٔ ۱۳۳ - با روح صبا غزل شمارهٔ ۱۳۴ - انتظار غزل شمارهٔ ۱۳۵ - دیوانه و پری غزل شمارهٔ ۱۳۶ - مکتب طبیعت غزل شمارهٔ ۱۳۷ - پریشان روزگاری غزل شمارهٔ ۱۳۸ - ماه کلیسا غزل شمارهٔ ۱۳۹ - پری و فروغ غزل شمارهٔ ۱۴۰ - خال برنده غزل شمارهٔ ۱۴۱ - سیه چشمان شیرازی غزل شمارهٔ ۱۴۲ - درس حال غزل شمارهٔ ۱۴۳ - کاش یارب غزل شمارهٔ ۱۴۴ - یار باقی کار باقی غزل شمارهٔ ۱۴۵ - زندانی خاک غزل شمارهٔ ۱۴۶ - جمع و تفریق غزل شمارهٔ ۱۴۷ - مزد شبانی غزل شمارهٔ ۱۴۸ - مقام انسانی غزل شمارهٔ ۱۴۹ - شرم و عفت غزل شمارهٔ ۱۵۰ - نای شبان غزل شمارهٔ ۱۵۱ - وا جوانی غزل شمارهٔ ۱۵۲ - اخگر نهفته غزل شمارهٔ ۱۵۳ - غوغا میکنی غزل شمارهٔ ۱۵۴ - نی محزون غزل شمارهٔ ۱۵۵ - نفرین غزل شمارهٔ ۱۵۶ - دالان بهشت غزل شمارهٔ ۱۵۷ - ماه هنرپیشه غزل شمارهٔ ۱۵۸ - ماه سفرکرده غزل شمارهٔ ۱۵۹ - جمال بقیت اللهی غزل شمارهٔ ۱۶۰ - دنیای دل
گزیدهٔ اشعار ترکی منظومهٔ حیدر بابا حیدر بابا گلدیم سنی یوخلیام (قسمت دوم منظومهٔ حیدر بابا)