چالش ادبی کاربران برتر حمایت مالی

شمارهٔ ۴۷

0
حاشیه

چو شخص سایه ندیده کسی هلاک مرا
سرشته‌اند به آب حیات، خاک مرا

مرا ز عشق غرض آه دردآلودست
مباش گو اثری آه دردناک مرا

جواب دعوی دشمن بس این که دامن دوست
گواه پاکی خود کرد عشق پاک مرا

زیادکردن تبر تو می‌سپارم جان
چه جای زحمت پیکان بود هلاک مرا؟

منم به بزم سخن آن شراب روحانی
که خضر آب بقا داده است تاک مرا

چو لاله پیرهنم بخیه برنمی‌دارد
رفوپذیر مدانید جیب چاک مرا

نگویم این که مرا برنیاورند افلاک
برآورند، ولی بعد مرگ، خاک مرا
حاشیه ای برای این گوهر بنویس

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.


گوهر قبلی: شمارهٔ ۴۶
گوهر بعدی: شمارهٔ ۴۸
چشنواره بهاره بانی مد بازی و سرگرمی