۳۰۶ بار خوانده شده

غزل شمارهٔ ۱

هر چه گفتم عیان شود به خدا
پیر ما هم جوان شَود به خدا

در میخانه را گشاد یقین
ساقی عاشقان شود به خدا

هر چه گفتم همه چنان گردید
هر چه گویم همان شود به خدا

از سر ذوق این سخن گفتم
بشنو از من که آن شود به خدا

آینه پیش چشم می آرم
نور آن رو عیان شود به خدا

باز علم بدیع می خوانم
این معانی بیان شود به خدا

گوش کن گفتهٔ خوش سید
این چنین آن چنان شود به خدا
اگر سوالی داری، اینجا بپرس.
این گوهر را بشنوید

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر بعدی:غزل شمارهٔ ۲
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.