چالش حفظ شعر

غزل شمارهٔ ۱۶۲۳

0
حاشیه

هَذیان که گفت دشمن به درونِ دلْ شنیدم
پِیِ من تَصوّری را که بِکَرد هم بِدیدم

سگِ او گَزید پایم بِنِمود بَسْ جَفایَم
نَگزَم چو سگْ من او را لبِ خویش را گَزیدم

چو به رازهایِ فَردانْ بِرَسیده‌ام چو مَردان
چه بدین تَفاخُر آرَم که به رازِ او رَسیدم؟

همه عیب از من آمد که زِ من چُنین فَن آمد
که به قَصدْ کَزدُمی را سویِ پایِ خود کَشیدم

چو بِلیس کو زِ آدم بِنَدید جُز که نَقْشی
من ازین بِلیسِ ناکَس به خدا که ناپَدیدم

بِرَسان به هَمدَمانَم که من از چه رُو گِرانم
چو گَزید مارْ رانَم زِ سِیَه‌رَسَن رَمیدم

خَمُشانِ بس خُجَسته لب و چَشم بَربِبَسته
زِ رَهی که کَس نداند به ضَمیرشان دَویدم

چو زِ دل به جانِبِ دلْ رَهِ خُفیه است و کامل
زِ خَزینه‌هایِ دل‌ها زَر و نُقره بَرگُزیدم

به ضَمیرِ هَمچو گُلْخَن سگِ مُرده دَرفَکَندم
زِ ضَمیرِ هَمچو گُلْشَن گُل و یاسَمَن بِچیدم

بَد و نیکِ دوستان را به کِنایَت اَرْ بِگُفتم
به بِهینه‌پَرده آن را چو نَساج بَرتَنیدم

چو دِلَم رَسید ناگَهْ به دلی عَظیم و آگَه
زِ مَهابَتِ دلِ او به مِثالِ دل طَپیدم

چو به حالِ خویش شادی تو به من کجا فُتادی؟
پَسِ کارِ خویشتن رو که نه شیخ و نه مُریدم

به سویِ تو ایِ برادر نه مِسَم نه زَرِّ سُرخَم
زِ دَرِ خودم بُرون ران که نه قُفل و نه کلیدم

تو بگیر آنچنان که بِنَگُفتم این سُخَن هم
اَگَرَم به یاد بودی به خدا نمی‌چَخیدم
حاشیه ای برای این گوهر بنویس من حامی گوهر هستم

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.


گوهر قبلی: غزل شمارهٔ ۱۶۲۲
گوهر بعدی: غزل شمارهٔ ۱۶۲۴
بازی و سرگرمی من حامی گوهر هستم