۶۴۵ بار خوانده شده

رباعی شمارهٔ ۲۳۰

این عمر به ابر نوبهاران ماند
این دیده به سیل کوهساران ماند

ای دوست چنان بزی که بعد از مردن
انگشت گزیدنی به یاران ماند
اگر سوالی داری، اینجا بپرس.
این گوهر را بشنوید

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:رباعی شمارهٔ ۲۲۹
گوهر بعدی:رباعی شمارهٔ ۲۳۱
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.